Je kent het scenario. Een patiënt komt bij je met rugklachten. Je behandelt netjes, ze voelen zich beter, ze gaan naar huis.

Drie maanden later staan ze weer aan de balie. Dezelfde klacht. Of een variant daarvan.

Want achter elke klacht zit een persoon. Met een karakter. Met gedragspatronen die direct bepalen hoe iemand beweegt, hoe iemand pijn ervaart — en welk gedrag de klacht keer op keer opnieuw in stand houdt.

Herken je dit?

De zorgverlener die altijd voor iedereen klaarstaat maar nooit voor zichzelf — en al jaren terugkomt met dezelfde overbelastingsklacht. De ambitieuze sporter die na iedere blessure te snel hervat, want stilzitten voelt als falen. De patiënt die tijdens de sessie alles netjes doet — en thuis niets. Of degene die alles doet wat je vraagt, maar vergeet te luisteren naar zijn of haar lijf.

Dit zijn geen ‘lastige’ patiënten. Gedragspatronen spelen een grote rol in het ontstaan én het in stand houden van de klacht. Er is altijd een reden waarom iemand doet wat hij of zij doet. En als je dat eenmaal ziet, kun je er ook op inspelen.